Perso(coro)nalia

16 mei 2020 0 Door KHMK

Jan Paalman heeft een persoonlijk verhaal geschreven over zijn herinneringen aan de vuurwerkramp op 13 mei 2000

De 13e mei in 2000 zal ik mij, net als zovelen altijd blijven herinneren. Weken voorafgaande aan deze dag waren we onder leiding van onze toenmalige dirigent Nick Moritz al druk aan het oefenen voor een concert op deze dag. Wat was namelijk het geval. Het KHM was door de muziekvereniging  “De Eendracht” uitgenodigd om in de stadhuishal deel te nemen aan hun jubileumconcert ter ere van hun 100 jarig bestaan. Ook hadden zij de bariton Ernst Daniel Smid voor dit concert uitgenodigd.

Het zou voor mij ook een  bijzonder concert worden. Onze dochter Marjolein speelde op haar saxofoon mee in het leerlingenorkest van de Eendracht. Dus het was voor het eerst dat vader en dochter gezamenlijk optraden.

Toen wij die zaterdag in het middaguur in de stadhuishal kwamen om mee te doen aan de generale repetitie bereikte ons het droevige bericht dat Herman Waanders een icoon bij de Eendracht en steun en toeverlaat van de leerlingen van het orkest na een zeer ernstige ziekte was overleden. De familie vond echter dat het concert toch door moest gaan.

Tijdens het eerste gedeelte van de repetitie hoorden we al een paar knallen kort daarop het geluid van de sirenes van brandweerauto’s. In de pauze liepen we naar het bordes van het stadhuis en zagen boven Enschede al flinke rookwolken. In het 2e gedeelte van de repetitie hoorden we die  enorme dreun. Na afloop van de repetitie fietsten mijn dochter en ik samen naar huis om de concertkleding aan te trekken en nog even wat te eten. Wij werden achterop gereden door veel brandweervoertuigen die richting Frans op de Bult reden om daar af te slaan naar Enschede. Inmiddels hadden we al gehoord dat er in Enschede een zeer grote brand was ontstaan door het ontploffen van een vuurwerkbedrijf.   

Thuis  aangekomen stond de televisie aan en zagen wij de eerste verschrikkelijke beelden van RTV Oost. Ik begreep al snel dat de organisatie een moeilijke keuze moest maken om het concert wel of niet doorgang te laten vinden. We hadden ondertussen gehoord dat er waarschijnlijk al meerdere doden waren gevallen. Men besloot toch om het concert door te laten gaan. De stadhuishal was uitverkocht.

Van het concert zelf kan ik mij weinig meer herinneren. Wel weet ik nog heel goed dat we een minuut stilte hebben gehouden voor de overleden Herman Waanders en de slachtoffers van wat later bleek de vuurwerkramp en dat Ernst Daniel Smid een geëmotioneerde toespraak gaf. Zo werd deze prachtige lentedag inktzwart afgesloten.